Once Upon a Time... in South-Korea

Het scenario waar weinigen rekening mee hielden - inclusief mezelf - is uiteindelijk toch uitgekomen: outsider Parasite is de winnaar geworden van de 92ste editie van de Academy Awards en won onder andere de categorie van beste film en beste regisseur. Op basis van kwaliteit heeft Parasite deze prijzen terecht gewonnen, maar het is de eerste keer in de geschiedenis dat een niet-Engelstalige film de prijs van beste film wint. Een primeur dus en zeker verdiend. Joker en 1917 moeten het met respectievelijk twee en drie beeldjes stellen, maar hebben enkele knappe categorieën gewonnen. Joaquin Phoenix werd bekroond voor zijn meeslepende acteerprestatie in Joker en de knappe cinematografie van 1917 verdiende ook een prijs. Zoals verwacht moest het Netflix-trio van The Two Popes, Marriage Story en The Irishman zich tevreden stellen met slechts één Oscar: die van beste vrouwelijke bijrol van Laura Dern in Marriage Story. 

De dag voor de Oscars had ik geschreven dat het moeilijk is om deze editie te voorspellen en dat is ook zo gebleken. Drie van de veertien winnaars heb ik correct gegokt en dat was bij vorige edities toch een klein beetje meer. Het onderstreept het onvoorspelbare karakter van de Oscars deze jaargang en toont ook aan dat filmgrenzen niet stoppen aan de Stille of Atlantische Oceaan. 

Categorie	Beste film	Categorie	Beste regisseur
Voorspelling	1917	Voorspelling	Sam Mendes (1917)
Persoonlijk	Marriage Story	Persoonlijk	Quentin Tarantino (Once Upon a Time... in Hollywood)
Winnaar	Parasite	Winnaar	Bong Joon-ho (Parasite)

Totaal onverwacht gaat Parasite en regisseur Bong Joon-ho met twee prijzen lopen, maar daarom niet minder verdiend. Het is dus een primeur dat een niet-Engelstalige film de prijs van beste film wint en dat is best wel bijzonder te noemen. De prijs van beste regisseur is de kroon op het werk voor Bong Joon-ho. Persoonlijk vind ik Marriage Story een betere film, maar ik kan me zeker en vast vinden in deze keuze die toch getuigt van moed.   

Categorie	Beste acteur	Categorie	Beste actrice
Voorspelling	Joaquin Phoenix (Joker)	Voorspelling	Renée Zellweger (Judy)
Persoonlijk	Adam Driver (Marriage Story)	Persoonlijk	/
Winnaar	Joaquin Phoenix (Joker)	Winnaar	Renée Zellweger (Judy)

De categorie van beste acteur was misschien wel het gemakkelijkst om te raden en Joaquin Phoenix kaapt het beeldje van beste acteur weg. Hier ook verdiend, maar de prestatie van Adam Driver vond ik net iets beter. Op basis van zijn gehele carrière is deze zege van Joaquin Phoenix eigenlijk niet meer dan logisch. Renée Zellweger heb ik niet aan het werk gezien, maar ook deze categorie had ik juist, al was het maar omdat Zellweger in alle andere prijsuitreikingen ook won.  

Categorie	Beste bijrol (man)	Categorie	Beste bijrol (vrouw)
Voorspelling	Joe Pesci (The Irishman)	Voorspelling	Margot Robbie (Bombshell)
Persoonlijk	Joe Pesci (The Irishman)	Persoonlijk	/
Winnaar	Brad Pitt (Once Upon a Time... in Hollywood)	Winnaar	Laura Dern (Marriage Story)

De flegmatieke acteerprestatie van Joe Pesci in The Irishman is voor mij één van de meest briljante vertolkingen van de laatste jaren, maar het is Brad Pitt die met de oppergaai gaat lopen voor beste mannelijke bijrol. Net zoals bij de vorige categorieën vind ik dit niet de beste kandidaat uit het lijstje, maar kan ik me zeker vinden in de keuze. De beste vrouwelijke bijrol is gewonnen door Laura Dern die naar mijn mening toch een net iets te karikaturaal personage neerzet in Marriage Story. 

Categorie	Beste scenario (origineel)	Categorie	Beste scenario (aangepast)
Voorspelling	Once Upon a Time... in  Hollywood	Voorspelling	Joker
Persoonlijk	Once Upon a Time... in  Hollywood	Persoonlijk	Jojo Rabbit
Winnaar	Parasite	Winnaar	Jojo Rabbit

Hier dacht ik dat Hollywood een schouderklopje voor zichzelf zou geven bij beste origineel scenario, maar het is uiteindelijk outsider Parasite dat deze categorie wint. De kwaliteit van Parasite als film staat buiten kijf, maar hier kan je wel discussiëren of Parasite een terechte winnaar is. Voor beste aangepast scenario was mijn persoonlijke keuze Jojo Rabbit en de ongewone film van Taika Waititi heeft het uiteindelijk ook gehaald. Een leuke beloning voor Waititi die al meerdere originele scripts heeft geschreven en nu deze originaliteit beloond ziet worden. 

Categorie	Beste productie	Categorie	Beste cinematografie
Voorspelling	1917	Voorspelling	The Lighthouse
Persoonlijk	Jojo Rabbit	Persoonlijk	1917
Winnaar	Once Upon a Time... in Hollywood	Winnaar	1917

De liefde van Hollywood voor zichzelf moet ergens wel komen bovendrijven en dat is nu dus bij de prijs van beste productie wat ik toch een beetje onterecht vind. Tarantino's laatste film heeft veel merites, maar de productiewaarden van andere films zoals 1917 of  Jojo Rabbit vond ik beter. Tinseltown dus niet en de prijs van beste productie gaat naar Once Upon a Time... in Hollywood dat een tweede Oscar wint. De beste cinematografie was volgens Hollywood 1917 en daar ben ik het roerend mee eens, hoewel ik het artistiekere The Lighthouse verwachtte als winnaar. 

Categorie	Beste muziek	Categorie	Beste origineel liedje
Voorspelling	Randy Newman (Marriage Story)	Voorspelling	Love Me Again (Rocketman)
Persoonlijk	Randy Newman (Marriage Story)	Persoonlijk	Love Me Again (Rocketman)
Winnaar	Hildur Guðnadóttir (Joker)	Winnaar	Love Me Again (Rocketman)

De eerder onbekende IJslandse violiste Hildur Guðnadóttir mag naar huis gaan met het beeldje van beste muziek en daar kan ik me wel in vinden. De muziek in Joker was van grote klasse en maakte de film mee groot. Misschien een beetje jammer voor Randy Newman die echt wel een prijs verdiende voor zijn werk in Marriage Story. Het swingende Love Me Again in Rocketman werd met zoveel bravoure en kunde gebracht dat niemand het kon negeren.  

Categorie	Beste filmbewerking	Categorie	Beste visuele effecten
Voorspelling	Joker	Voorspelling	The Irishman
Persoonlijk	Ford v Ferrari	Persoonlijk	Avengers Endgame
Winnaar	Ford v Ferrari	Winnaar	1917

Ik ben blij dat Ford v Ferrari (in Europa bekend als Le Mans '66) de prijs van beste filmbewerking wint, want dat beschouw ik als een grote categorie en de film verdient minstens één Oscar. Ik had het echter nooit durven dromen, want de impact van Joker was een stuk groter dan deze racefilm. De prijs van beste visuele effecten gaat naar 1917 wat vreemd is en niet. 1917 wint ook bij twee andere technische Oscars, maar de visuele effecten waren niet meteen de grootste kwaliteit van dit oorlogsepos.   

Parasite voert een ongeziene tour de force uit door als eerste niet-Engelstalige film de prijs van beste film in de wacht te slepen en daarnaast ook nog eens drie andere nominaties te verzilveren. In ruim negentig jaar Academy Awards is dit de eerste grote erkenning dat er ook leven bestaat op het grote doek buiten de VS en het Verenigd Koninkrijk. 1917 is de andere grote winnaar, maar moet het stellen met overwinningen in technische categorieën, hoewel de categorie van beste cinematografie voor mij de grootste prijs is na die van beste film. Na de edities van vorig jaar en twee jaar geleden kunnen we opnieuw spreken van een eerste geslaagde editie sinds 2017 waar Moonlight werd bekroond als beste film. 

Oscarvoorspellingen 2020

Wel heel erg vroeg

Vorig jaar heb ik een jaartje overgeslagen om me te wagen aan Oscarvoorspellingen, maar dit jaar ben ik weer van de partij. Wat me opvalt is dat in 2018 de Oscars begin maart plaatsvonden, terwijl dit nu bijna een maand vroeger is. Op een weekje meer of minder kijken ze dus niet in Hollywood. Deze editie vind ik moeilijk om te voorspellen. Elk jaar is wel moeilijk omdat de Oscars een soort van Russische roulette zijn, maar er zijn altijd wel één of meerdere categorieën om een gedoodverfde winnaar te kiezen die dan uiteindelijk ook wint. Bij deze jaargang vind ik dat een stuk moeilijker. Als er bij één categorie een kandidaat uitsteekt, dan is het wel Joaquin Phoenix die een geweldige acteerprestatie heeft neergezet in Joker. 

Eén firma die met argusogen naar deze Oscars zal kijken, is Netflix. De streamingdienst heeft maar liefst negentien Oscarnominaties binnengehaald, maar wist dat bij andere prijsuitreikingen - zoals de Golden Globes - amper of niet te verzilveren. Ik verwacht niet dat deze trend bij de Oscars doorbroken zal worden. Onterecht, want Marriage Story vind ik de beste film van het jaar en Adam Driver verdient in mijn ogen de prijs van beste acteur. De te kloppen film is misschien wel 1917 van regisseur Sam Mandes. Het is een eerder klassiek oorlogsepos, maar weet te imponeren door zijn technische expertise in cinematografie. Quentin Tarantino heeft cinema grand cru afgeleverd met Once Upon a Time... in Hollywood en iedereen weet dat Hollywood niet vies is van wat zelfbevlekking. Ook voor deze film verwacht ik dus één of meerdere beeldjes. 

Categorie	Beste film	Categorie	Beste regisseur
Voorspelling	1917	Voorspelling	Sam Mendes (1917)
Persoonlijk	Marriage Story	Persoonlijk	Quentin Tarantino (Once Upon a Time... in Hollywood)

Toen ik Marriage Story in de zalen bekeek, stapte ik met weinig verwachtingen binnen want ik had ook geen goed idee wat het verhaal van de film was. Ik wist enkel dat het één van de filmparels was van Netflix. Ik stapte echter buiten met het idee dat ik de beste film van het jaar heb gezien en dat gevoel heb ik nog steeds. Adam Driver en Scarlett Johansson zetten geweldige acteerprestaties neer, de muziek van Randy Newman is fenomenaal en de hele film is ontzettend meeslepend. Toch verwacht ik dat 1917 met het beeldje van beste film gaat lopen aangezien het een stuk epischer is met een fantastische cinematografie waar alles ogenschijnlijk in één opname is opgenomen, een truukje dat we al eerder in Birdman hebben gezien, maar hier misschien nog beter tot zijn recht komt. Met Once Upon a Time... in Hollywood bewijst Tarantino dat hij zijn wilde haren heeft verloren en zijn typische elementen zoals humor en geweld kan combineren met diepgang in het verhaal en de kijker hierin onderdompelen. Meer nog dan Sam Mendes verdient hij de prijs van beste reigsseur naar mijn bescheiden mening, maar toch verwacht ik dat de Britse regisseur aan de haal gaat met deze titel. 

Categorie	Beste acteur	Categorie	Beste actrice
Voorspelling	Joaquin Phoenix (Joker)	Voorspelling	Renée Zellweger (Judy)
Persoonlijk	Adam Driver (Marriage Story)	Persoonlijk	/

Joaquin Phoenix heeft nog nooit zoveel aandacht gekregen voor een hoofdrol als in zijn acteerprestatie voor het controversiële Joker. Phoenix zet een geweldige acteerprestatie neer, maar hij is dan ook een schitterende acteur. Dat betekent dat hij andere geweldige prestaties heeft neergezet en persoonlijk vind ik dit dus niet zijn beste. Hoewel hij het beeldje van beste acteur zeker verdient op basis van zijn carrière, vind ik Adam Driver net een tikkeltje beter. De scène waar hij een zenuwinzinking krijgt in Marriage Story is wat mij betreft één van de geweldigste acteerprestaties ooit. Bij de beste actrices heb ik enkel Scarlett Johansson gezien die de break-outrol speelt in haar carrière. Ze zet een goede acteerprestatie neer, maar heeft de pech om naast een fenomenale Driver te spelen waardoor haar acteerprestatie overschaduwd wordt. Als ik dan een voorspelling doe voor beste actrice, houd ik het op Renéé Zellweger enkel en alleen gebaseerd op het feit dat ze deze categorie won bij de Golden Globes vorige maand. 

Categorie	Beste bijrol (man)	Categorie	Beste bijrol (vrouw)
Voorspelling	Joe Pesci (The Irishman)	Voorspelling	Margot Robbie (Bombshell)
Persoonlijk	Joe Pesci (The Irishman)	Persoonlijk	/

In de categorie van beste mannelijke bijrol overschaduwt Joe Pesci de prestaties van zijn legendarische collega's Al Pacino en Robert de Niro in The Irishman en een groter compliment dan dit kan je eigenlijk niet krijgen. Het zou niet meer dan normaal zijn dat hij deze categorie wint, maar ook Brad Pitt heeft een stevige come-back gemaakt van nooit helemaal weggeweest, maar zijn rol mist net dat tikkeltje charisma wat Pesci wel in zijn rol wist te verwerken. Voor de beste vrouwelijke bijrol heb ik enkel Scarlett Johansson en Laura Dern aan het werk gezien. Johansson haar rol mist wat mij betreft impact op het verhaal, terwijl Dern een betere kandidaat-winnaar is. Toch houd ik mijn keuze oop Margot Robbie voor haar rol in Bombshell, enkel en alleen gebaseerd op het feit dat Robbie al een aantal keren stevig aan de deur van Hollywood heeft gebonkt en Bombshell een actueel thema neerzet met de hele #Metoo-beweging. 

Categorie	Beste scenario (origineel)	Categorie	Beste scenario (aangepast)
Voorspelling	Once Upon a Time... in  Hollywood	Voorspelling	Joker
Persoonlijk	Once Upon a Time... in  Hollywood	Persoonlijk	Jojo Rabbit

Als de zelfbevlekking van Hollywood zich ergens gaat profileren, is het volgens mij wel in deze categorie. Tarantino's Once  Upon a Time... in  Hollywood gaat over de aangrijpende Manson-moorden in 1969 en dat is iets wat Hollywood moeilijk kan negeren. En als de film de categorie van beste scenario wint, gaat niemand zeggen dat het onterecht is. Bij best aangepast scenario is Joker volgens mij de te kloppen kandidaat aangezien het scenario op een voortreffelijke manier vanuit het comic-universum is vertaald naar geloofwaardige cinema in de hedendaagse wereld. Mijn favoriet is echter Jojo Rabbit waar de onconventionele Nieuw-Zeelandse regisseur Taika Waititi een lichtvoetige satire neerzet met een donker randje. 

Categorie	Beste muziek	Categorie	Beste origineel liedje
Voorspelling	Randy Newman (Marriage Story)	Voorspelling	Love Me Again  (Rocketman)
Persoonlijk	Randy Newman (Marriage Story)	Persoonlijk	Love Me Again (Rocketman)

Randy Newman heeft een geweldige soundtrack geschreven en gecomponeerd en het was de enige film uit deze categorie waarvan ik dacht dat het geweldige muziek was tijdens de film. En dat overkomt me heel zelden. De bekende artiest heeft wel het nadeel dat dit een soundtrack is voor een trage film en niet voor een spectaculaire film waar het bombastische karakter van de muziek sneller opvalt én beloond wordt. Randy Newman is ook genomineerd in de categorie beste origineel liedje voor zijn bijdrage in Toy  Story 4, maar hier gok ik op het swingende Love Me Again van Rocketman wat de pathos is van deze film en prachtig vertolkt door Taron Egerton.  

Categorie	Beste productie	Categorie	Beste cinematografie
Voorspelling	1917	Voorspelling	The Lighthouse
Persoonlijk	Jojo Rabbit	Persoonlijk	1917

1917 is een fantastische technische prestatie en het is dan ook geen wonder dat het genomineerd is voor zowel beste productie als beste cinematografie. Ik vind de art direction in Jojo Rabbit beter omdat het een onverwachts mooi (maar realistisch) beeld neerzet van Duitsland in zijn ondergang in Wereldoorlog Twee. Toch verwacht ik dat 1917 het haalt op basis van enkele indrukwekkende decors. The Lighthouse is nog niet in de Belgische zalen uitgekomen, maar deze arthouse film in zwart-wit schreeuwt om erkenning en op basis daarvan verwacht ik dat het de prijs van beste cinematografie wint. Zelf vind ik de cinematografie van 1917 het beste van het afgelopen jaar, hoewel Once Upon a Time... in Hollywood wel heel dicht in de buurt komt.    

Categorie	Beste filmbewerking	Categorie	Beste visuele effecten
Voorspelling	Joker	Voorspelling	The Irishman
Persoonlijk	Ford v Ferrari	Persoonlijk	Avengers Endgame

Van de genomineerden voor beste filmbewerking vermoed ik dat Joker de prijs in de wacht gaat slepen aangezien het van alle films de grootste maatschappelijke impact heeft gehad. De bewerking van Ford v Ferrari vind ik zelf echter de beste. Deze film blijft meestal onder de radar, maar is wat mij betreft één van de beste racefilms ooit en het verdient zeker een prijs, dus waarom niet die van beste fimbewerking? De beste visuele effecten zijn volgens mij die van Avengers Endgame, maar het klassieker getinte The Irishman is voor de traditonelere Oscarjury een betere kandidaat. En het mag ook gezegd worden dat het jonger maken van de personages een mooie technische prestatie is. 

Ik denk dat de te kloppen film 2017 gaat worden gebaseerd op de technische merites van deze film, het regiewerk van Sam Mendes en de prachtige decors. De outsider van deze editie van de Oscars is misschien wel het Zuid-Koreaanse Parasite waar ik nog met geen woord heb over gerept. De film weet het zelfs te schoppen tot genomineerde voor beste film en dat is erg uitzonderlijk voor een buitenlandse film. Parasite staat bovendien op nummer één van heel wat eindejaarslijstjes als beste film, maar toch denk ik dat het te weinig steun en appreciatie zal krijgen van Hollywood dat nog altijd een Amerikaans feestje blijft. 

Fujinon XF 100-400mm F4.5-5.6 LM OIS WR review

Fuji is sinds 2012 bezig met het uitbouwen van een uitgebreid gamma aan lenzen en dan kan een supertele vanzelfsprekend niet ontbreken. In 2016 zag de Fujinon XF 100-400mm het levenslicht en maakt het deel uit van de red badge zoomlenzen. Dit zijn de duurste zoomlenzen van Fuji, maar de Japanse producent belooft dan ook een uitstekende kwaliteit. Maar maakt Fuji deze belofte waar? 

Niche

Ik heb deze lens vorig jaar aangeschaft wanneer er een cashbackactie liep en dat maakte de Fujinon XF 100-400mm zomaar eventjes 350 euro goedkoper. Zodoende betaalde ik nog maar 1250 euro in plaats van 1600 euro. Als je tegenwoordig echter de lens wil aankopen, hangt er een prijskaartje van 1800 euro of meer om de nek van deze lens. Dat is allesbehalve goedkoop, zeker als je weet dat deze supertele een nichefunctie vervult en niet zo vaak gebruikt zal worden als andere lenzen. Ik had deze lens aangeschaft met het idee om die te gebruiken tijdens een safari in Afrika, maar uiteindelijk is deze reis niet doorgegaan. Onlangs ben ik teruggekomen van een reis naar Antarctica en daar  heb ik deze lens wel vaak gebruikt. Thuis gebruik ik deze lens echter amper of niet. 

De Fujinon XF 100-400mm is door de grote zoom-mogelijkheden voornamelijk geschikt voor het fotograferen van dieren in het wild, vogels en sport. Je kan de lens ook gebruiken voor landschappen, maar naar mijn mening lenen dergelijke lenzen zich er niet toe om dit foto's te nemen omdat afstanden vervormd worden door de eigenschappen die inherent zijn aan dit type lens. Een landschap van veraf lijkt plots een stuk dichterbij en dat doet toch wat afbreuk aan het karakter en stijl van een foto. Dieren - en met name vogels - lenen zich wel uitstekend voor deze lens en dit is de lens bij uitstek om dieren op gevoelige plaat vast te leggen. Dit geldt eveneens voor sport, maar dit zijn wel heel erg specifieke onderwerpen. Daar denk je dus best maar eens over na wanneer je 1800 euro gaat spenderen aan een lens die je misschien eens een paar keer per jaar gebruikt. 

Geen kleintje

Eén van de redenen om destijds voor een Fujifilm X-T2 te kiezen, is het compacte formaat van de camera en de daarbij horende lenzen. Dat argument mag je bij de Fujinon XF 100-400mm meteen overboord gooien, want deze lens is de Goliath van de familie. Het weegt namelijk bijna 1,4 kilogram en fotograferen vanuit de hand is alles behalve eenvoudig. Het is mijn gewoonte om de camera vast te nemen bij het statiefgondel, maar dan draag je wel het gewicht achteraan. Het is dus beter om de lens vast te nemen vooraan om zo het gewicht wat gelijkmatiger te verdelen. Tel daarbij de camera zelf en je sleurt ongeveer twee kilogram mee. Dit is dus iets waar je best rekening mee houdt wanneer je een hele dag op sjok wil gaan met deze lens. 

De bouwkwaliteit is één van de aspecten waar gebruikers wat kritischer over zijn bij deze lens, maar daar heb ik eerlijk gezegd weinig over te klagen. Het is wel zo dat de lens grotendeels vervaardigd is uit plastic, maar dit is duurzaam en hard plastic wat de Fujinon XF 100-400mm absoluut geen goedkope look geeft. Integendeel, het ziet er pico bello uit en kan tegen een stootje. Bij mijn trip naar Antarctica heb ik deze lens los in mijn rugzak gestoken samen met andere lenzen en sprong ik er niet bepaald zachtzinnig mee om. Een verdwaald minikrasje dat amper zichtbaar is hier en daar bewijst dit. 

De achterzijde is wel uit metaal vervaardigd en voelt daarom ook het meest solide aan. Hier vind je ook een knop om de lens vast te maken, maar dit gaat enkel bij de minimale lengte van 100mm. Dit voorkomt dat de zoomlens uitklapt wanneer je die vastneemt, bijvoorbeeld om de lens uit een rugzak te halen. Het is een handige functie die ik tot mijn spijt zelden heb gebruikt. Het kan namelijk schadelijk zijn voor een zoomlens om die abrupt in- en uit te klappen en de lock-functie voorkomt dit euvel. 

Beeldstabilisatie en autofocus

Een ander punt waar gebruikers van deze lens wel eens kritisch over willen zijn, is het gebruik van de focusring vooraan omdat die te stroef verloopt. Ik moet echter bekennen dat ik de focusring nog nooit heb gebruikt, want persoonlijk zie ik het nut er niet van in om manueel te gaan focussen bij dergelijke brandpuntsafstanden. De onderwerpen die worden gefotografeerd zoals vogels, dieren en sport verlopen namelijk zo snel dat je wel bent aangewezen op de autofocus. Wanneer deze lens op mijn Fuji X-T2 is gemonteerd, kies ik steevast voor AF-C en in deze stand volgt de camera alle onderwerpen zonder verpinken. 

De Fujinon XF 100-400mm is uitgerust met een dubbele lineaire motor die de autofocus bedient en het verschil met een enkelvoudige linaire motor - zoals je die in de Fujinon XF 18-135mm vindt - is te merken. Onderwerpen worden in een fractie van een seconde scherpgesteld afhankelijk van welk type focus je gebruikt (punt, zone, groothoek). Bij het bekijken van sommige foto's stel ik vast dat er een verkeerde focus is, maar dat is steeds mijn eigen fout. Het gaat dan om millimeterwerk waar ik per ongeluk focus op een steen die net onder een vogel ligt in plaats van op de vogel zelf. Zeker bij onderwerpen die er als een speer vandoor gaan zoals vogels is een uitstekende autofocus onontbeerlijk en die is bij deze lens ruimschoots aanwezig. In combinatie met mijn Fuji X-T2 werkt de autofocus van de Fujinon XF 100-400mm uitstekend, maar met de X-T3 en de toekomstige X-T4 vermoed ik dat de autofocus (nog) een stuk sneller gaat werken. 

Hoe goed de autofocus ook is, de echte ster van deze lens is toch wel de stabilisatie die kleine mirakels verricht wanneer je uit de hand fotografeert. Fuji belooft namelijk vijf stops beeldstabilisatie en hoewel ik het niet heb uitgeprobeerd, lijkt me dit te kloppen. Met een 1.4x teleconverter heb ik op maximale zoomafstand op langzame sluitertijden gefotografeerd zoals 1/125ste van een seconde en dat verloopt geheel probleemloos: foto's zijn messcherp en toon geen enkel spoor van vervaging. Het is misschien zelfs mogelijk om trager dan 1/100ste van een seconde te fotograferen, maar dan wordt het wel heel erg lastig. De beeldstabilisatie en autofocus verdienen hun red badge embleem dus met verve. 

Beeldkwaliteit

Toen ik deze lens aanschafte, was dat enigszins uit opportunistische redenen omdat de cashback van 350 euro een buitenkansje was. Ik had op voorhand wat argwaan over de beeldkwaliteit van deze lens aangezien de minimale f-stop van 4.5 tot 5.6 niet onmiddellijk tot de verbeelding spreekt. Tel er nog een 1.4x teleconverter bij en de minimale f-stop wordt met één stop verhoogd tot 6.3 en 8 wat het fotograferen met langzamere sluitertijden praktisch onmogelijk maakt op langere brandpuntsafstanden. Mijn recente trip naar Antarctica was een goede testcase voor de beeldkwaliteit van deze lens en de Fujinon XF 100-400mm heeft me heel sterk verrast. 

Verrast in de goede zin van het woord, want de beeldkwaliteit van mijn foto's heeft me omver geblazen: de scherpte, kleuren en detail flirten met de perfectie. In het erg bewolkte Antarctisch schiereiland heb ik gefotografeerd met ISO 400 en een f-stop rond 7 à 8 wat de meest kwalitatieve foto's oplevert. Deze foto's zijn messcherp en de gemiddelde National Geographic-fotograaf zal blij zijn als hij dergelijke foto's uit zijn toestel en lens kan toveren. De 16mm F1.4 en 56mm F1.2 gelden als de beste lenzen uit het assortiment van Fuji, maar foto's die ik heb genomen met deze twee primelenzen zijn zeker niet scherper dan foto's afkomstig uit deze supertelelens. Zelfs op een brandpuntsafstand van 400mm zijn foto's nog bijzonder scherp. Anderzijds moet ik wel bekennen dat ik deze twee primelenzen ook nog niet zoveel heb gebruikt. Ook andere (professionele) fotografen zijn superenthousiast over de beeldkwaliteit van deze lens die zich volgens mij tot de absolute top mag rekenen van de APS-C camera's. Misschien dat er bij de full frame camera's nog betere lenzen bestaan, maar daarvoor betaal je een stuk meer en sleur je een heleboel meer gewicht mee.

Ik fotografeer geen bakstenen muren om te meten wat de chromatische aberratie is en om te zien op welke f-stop er zachte randen verschijnen in de hoeken. Ik denk dat de hier getoonde foto's voor zich spreken. Als ik een nadeel moet opsommen dan is dat de minimale f-stop. Deze varieert van 4.5 tot 5.6 en in omstandigheden met weinig licht, merk ik toch dat de foto's een tikkeltje minder kwalitatief zijn. Een snellere primelens met f/2 zal redding brengen, maar is dan ook een stuk duurder. 

Bokeh en weerbestendig

Omdat de Fujinon XF 100-400mm een relatief trage lens is, was ik benieuwd naar de bokeh van deze lens. Anders gezegd, kan deze lens ook zachte en wazige achtergronden fotograferen? Het antwoord hierop is vrij eenvoudig: zeker en vast. De lens legt erg aangename wazige achtergronden vast en op hogere f-stops zoals 8 of hoger is het zelfs mogelijk om bollen bokeh op een foto vast te leggen wat zeker niet evident is voor een een supertele. Natuurlijk moet je niet dezelfde bokeh verwachten als bij een snelle primelens, maar ik vind de bokeh fantastisch wanneer een onderwerp zich tien à twintig meter van de lens bevindt. Voor foto's waar het onderwerp heel erg ver is, vind ik de bokeh een stuk minder en dat geldt evenzeer voor de algemene kwaliteit van dergelijke foto's. 

Net zoals veel andere lenzen van Fuji is de Fujinon XF 100-400mm weerbestendig. Waar ik met mijn Fujinon 18-135mm diverse capriolen heb uitgehaald, ben ik met deze supertele toch een heel pak voorzichtiger geweest. Het milde weer in Antarctica stelde deze lens zeker en vast niet op de proef aangezien de temperatuur telkens tussen nul en vijf graden lag. Hier en daar werd de lens geconfronteerd met een plonsje water, maar daar maakte die geen probleem van. Van de 18-135mm weet ik dat die bijzonder robuust is en ik twijfel er niet aan dat dit bij de Fujinon XF 100-400mm ook het geval is, enkel heb ik weinig zin om dit te testen... 

Prijs en alternatieven

De Fujinon XF 100-400mm kost tegenwoordig 1800 euro en dat is uiteraard een heleboel geld voor een lens die je misschien een paar keer gebruikt. Veel alternatieven zijn er echter niet aanwezig in het ecosysteem van Fuji FX-camera's. Er is de 200mm f/2 die zomaar eventjes drie keer zo duur is en er zijn nog andere obscure primelenzen van third party merken zoals Samyang en Meike. Met een andere mount kan je lenzen van Canon, Nikon, Tamron, ... gebruiken, maar dan mis je weer de autofocus die toch wel van cruciaal belang is bij een supertele. 

De grootste concurrent zit dan misschien niet bij de lenzen, maar wel bij de bridgecamera's waar je voor dat geld (en ook heel wat minder) erg goede camera's kan kopen. De Sony Cyber-shot RX10 IV gaat maar liefst tot 600mm en kent een minimale f-stop van f/4. Bovendien kost de Sony 100 euro minder dan deze lens. De Panasonic Lumix FZ2000 gaat tot 480 mm, kent een minimale f-stop van f/4.5 en kost zelfs maar 750 euro. Dan klinkt 1800 euro voor één lens wel heel erg veel. Anderzijds hebben deze bridgecamera's een sensor van één inch en zullen ze niet dezelfde foto's van hoge kwaliteit kunnen nemen zoals deze lens dat doet. Zoals een oude boutade het zegt: kwaliteit kost geld. 

Conclusie

Hoewel ik de Fujinon XF 100-400mm al een tijdje in mijn bezit heb, werd deze lens nog niet echt op de proefbank gelegd. Met mijn trip naar Antarctica beleefde het een hevige vuurdoop en de lens is met vlag en wimpel geslaagd. De kwaliteit van de foto's heeft me bijzonder aangenaam verrast en verdient het predikaat 'messcherp' zonder meer. Of het nu ging om een plots voorbij vliegende stern of een ezelspinguïn die in het water springt, met behulp van de Fujinon XF 100-400mm is het bijna kinderspel om van deze taferelen een National Geographic-waardige foto te maken. 

De minimale f-stop is misschien wat groter dan ik wil en het is geen lichtgewicht, maar deze nadelen vallen in het niet wanneer je achteraf de kwaliteit van de genomen foto's bekijkt. De grootste belemmering is toch wel de prijs die op een jaar tijd tweehonderd euro is gestegen tot 1800 euro. Dat is wel heel veel geld voor een lens die je misschien maar af en toe gebruikt. Toch maar even kijken naar de jaarlijkse cashbackactie dan? 

+

National Geographic-waardige foto's rond f/7 en f/8

Stabilisatiefunctie maakt het mogelijk om erg veel fragmenten uit hand te fotograferen

Snelle autofocus is ideaal voor vogels in vlucht, wilde dieren en sport

-

Relatief zware lens voor een Fuji-camera

Vrij hoge prijs

Niet ideaal om mee te fotograferen in omstandigheden met weinig licht