De halve finales en finales van het WK voetbal 2026

Met Frankrijk, Spanje, Engeland en Argentinië beslechten misschien wel de vier sterkste ploegen van dit wereldkampioenschap de eindstrijd. Jammer is dat Frankrijk en Spanje tegenover elkaar staan in een halve finale, want zij brachten tot dusver het mooiste voetbal op de mat. Het zou in ieder geval een mooie finale zijn geweest. Argentinië wordt op dit toernooi een beetje met argusogen bekeken omdat ze een relatief makkelijk parcours hebben. Met Engeland wacht er echter een tegenstander van formaat. Als de Argentijnen die winnen, kunnen kwatongen niet langer beweren dat de rode loper tot de finale is uitgerold.  

Frankrijk - Spanje 0-2 (halve finale)

Deze wedstrijd zou een mooie finale zijn geweest, maar is uiteraard ook een mooie halve finale. Frankrijk begon als torenhoog favoriet aan dit duel, maar het was Spanje dat de Fransen met een droge 0-2 huiswaarts stuurde. Van Frankrijk wordt beweerd dat het team in functie speelt van Mbappé en dat werd nergens zo duidelijk als hier. Alle ballen gingen naar Mbappé. Vlijmscherpe counters, vrije trappen en eigen acties. Maar Mbappé stond hier tegenover een verdediging die slechts één tegendoelpunt toestond dusver en werd steeds geschaduwd door één of twee Spanjaarden. De Spaanse overmacht kwam deze keer minder tot uiting, maar het combinatiespel des te meer. Met mooie passes en veel inzicht werd er dikwijls een vrijstaande speler gevonden. Toch werd de 0-1 gescoord op strafschop. Yamal wordt tegen het been getrapt in het strafschopgebied. Topschutter Oyarzabal plaatst de bal haarfijn in de rechterhoek en brengt Spanje terecht op voorsprong. De Spanjaarden bleven de gevaarlijkste ploeg en verzilverden dit in de 58ste minuut met een magistrale één-twee die Pedro Porro alleen voor het Franse doel bracht. Die kans moet je hem niet geven en zo stond het dus 0-2. Een ver uitgelopen doelman Unai Simón kopt de bal tot bij Doué, maar die wacht te lang om op het Spaanse doel te schieten. Pas na tachtig minuten kan Frankrijk een eerste keer op doel schieten. België blijkt dus een moeilijkere tegenstander te zijn voor Spanje dan dit Frankrijk.  

Engeland - Argentinië 1-2 (halve finale)

De eerste echte test voor dit Argentinië stond pas geprogrammeerd in deze halve finale waar de Argentijnen meer aan voetballen toekwamen dan de Engelsen. In een weinig opwindende eerste helft gebeurde er amper iets. Engeland sprokkelde enkele halve kansen, maar dat is alles wat hierover gezegd kan worden. In de tweede helft kwamen de Three Lions vroeg op voorsprong. Op een tegenaanval gaf Rice een loepzuivere pass naar Gordon die in de rug op dook van Molina en zo de bal tegen de touwen jaagde. Daarna groef Engeland zich in en was er slechts één team op het veld: Argentinië. Enzo Fernandez pakte uit met een knap schot dat werd weggetikt door Pickford, Mac Allister raakt twee keer het doelhout en Spence moest uitpakken met een ultieme tackle na een Argentijnse aanval in het strafschopgebied. Het angstige voetbal van de Engelsen werd na 85 minuten toch bestraft. Fernandez schoot de bal onhoudbaar binnen en daarna bleven de Argentijnen komen. Een geniale voorzet van Messi wordt door Lautaro Martinez in doel gekopt en bezorgde daarmee de Argentijnen de overwinning. De wedstrijd kreeg overigens nog een politiek staartje nadat de Argentijnen onnodig provoceerden door ostentatief met een spandoek te zwaaien waarop staat "Las Malvinas son Argentinas" (de Falkland-eilanden zijn Argentijns). 

Frankrijk - Engeland 4-6 (troostfinale)

De animo om deze troostfinale voor de derde plaats te spelen was bij beide partijen uiterst gering, maar dat weerhield niemand ervan om een doelpuntenfestival te verzorgen. In de eerste helft was nagenoeg elke kans raak bij Engeland en de Engelsen liepen tot maar liefst 0-4 uit. Het verdedigen bij de Fransen zag er bij momenten maar erg pover uit. Toch moet ook gezegd worden dat er pareltjes bij de Engelse doelpunten zaten zoals de knappe plaatsbal van Rice bij de 0-1. Konsa en Saka (2x) zorgden voor de ruime voorsprong. Les blues kregen nochtans enkele kansen, maar waren niet zo bij de pinken als Engeland. In de tweede helft het totaal omgekeerde beeld: Engeland verdedigde uiterst zwak en in geen tijd kwam Frankrijk terug tot 3-4 dankzij Barcola en Mbappé (2x). De spits van Real Madrid werd zo topschutter op dit WK met tien doelpunten. Engeland kreeg namens Bellingham een schitterende kans, maar de buitenspeler soleerde net iets te veel in een bos van Fransen. De 3-5 kwam er dan toch dankzij alweer Saka met een perfect binnengetrapte strafschop. Op alweer een scherpe counter maakte Dembele er een onwaarschijnlijke 4-5 van. Maar het laatste woord was aan Bellingham die opnieuw alleen aan de haal ging door de Franse defensie en de 4-6 op het bord schilderde. Een masterclass in verdedigen is deze wedstrijd niet geworden, maar daar maalt niemand om.  

Spanje - Argentinië 1-0 (finale, na verlengingen)

Een twintigjarige Messi die baby Yamal een badje geeft. Een verloren gewaande foto uit 2007 kon niet symbolischer zijn voor deze finale. Oudgediende en veteraan van vele oorlogen, Messi, tegen het aanstormende talent Yamal. In de praktijk kwam er weinig van in huis. De Argentijnen verdedigden krampachtig en hadden na negentig minuten een expected goal van welgeteld 0,0. Het woord dramatisch dekt de lading niet van het Argentijnse spel. De Spanjaarden domineerden de Argentijnen, maar moesten het net zoals tegen België het hebben van schoten uit de tweede lijn of standaardsituaties. Daar wist de Argentijnse defensie wel raad mee. Het venijn zat 'm in de staart bij deze finale. Enzo Fernandez kreeg een rode kaart in de 92ste minuut na een smerige overtreding die een tweede gele kaart opleverde. Nico Williams scoorde vier minuten later, maar de goal werd ogenblikkelijk geannuleerd wegens een fout. Uit de herhaling bleek dit niet het geval te zijn. In de verlengingen ging Spanje verder op zijn elan en scoorde het uiteindelijk verdiend via Ferran Torres. In de allerlaatste minuten kwam het tienkoppige Argentinië nog opzetten, maar ontbrak het hen aan scherpte. Het was integendeel Spanje dat nog een tweede keer scoorde, maar dit doelpunt werd opnieuw afgekeurd. Nu wegens (terecht) buitenspel. Spanje is voor de tweede keer wereldkampioen en dat schoot in het verkeerde keelgat bij sommige Argentijnen. Paredes ging nog een robbertje vechten met de Spaanse bank en wacht (hopelijk) een (levens)lange schorsing op het internationaal voetbal. 

Conclusie

Spanje toonde zich niet de meest sexy ploeg van dit wereldkampioenschap, maar wel de meest consistente. Hun wereldtitel is daarom verdiend. Zeker als je hun parcours bekijkt. Met Portugal, België, Frankrijk en Argentinië hebben ze een enorm moeilijk parcours succesvol afgerond. Dat de defensie de sleutel tot succes is geworden, blijkt uit hun aantal tegendoelpunten. Enkel Charles De Ketelaere kon de Spaanse defensie op dit toernooi verslaan. Wat begon met een ietwat smadelijk gelijkspel tegen Kaapverdië is uitgegroeid tot een verdiende wereldtitel. Dit Spanje is wellicht sterker dan veel critici denken, want met toeval word je geen wereldkampioen en Europees kampioen op twee jaar tijd. 

Het WK zelf kende zoals verwacht enkele extra-sportieve bekommernissen die helaas politiek getint waren. Van de Somalische scheidsrechter die geweerd werd van Amerikaanse bodem tot Trump die even zijn goede vriend Infantino belt om een geheel terechte schorsing kwijt te schelden. Het politiek kluwen van de Trump Cup werd helaas bewaarheid. Gelukkig heeft het geen sportieve gevolgen gehad, maar dit had ook anders kunnen aflopen. Laten we dit toernooi vooral herinneren omwille van de interessante partijen en niet omwille van de politiek errond. Dat maakt het voetbalspelletje net kapot, terwijl de wereldbeker een viering is van voetbal. Nu nog aan Infantino duidelijk maken dat hij de slijmbal niet moet uithangen bij Trump.  

De kwartfinales van het WK voetbal 2026

De kwartfinales brengen enkele interessante affiches. Elk duel kent echter wel een duidelijke favoriet en die zijn uiteindelijk allemaal doorgegaan. De logica wordt gerespecteerd dus, maar de zogenaamde kleinere landen hebben zich dapper verweerd, buiten misschien Marokko dat al te hard voor de defensie koos. Noorwegen en Zwitserland dwongen verlengingen af en ook voor België zat er misschien zelfs meer in, ondanks de grote machtsdemonstratie van Spanje. Maar in dit deel van het wereldkampioenschap haalt expertise het altijd van opportunisme. 

Frankrijk - Marokko 2-0

De Marokkaanse Belg is in de leer gegaan bij Ronald Koeman en maakte van het tot dusver frank en vrij voetballende Marokko een bende schapen die massaal naar achteren trok wanneer de Fransen aan de bal waren. Het hoeft dan ook geen betoog dat de volledige eerste helft werd gedomineerd door de Fransen. Met een dubbele afweerlijn was het voor de Fransen moeilijk om openingen te vinden. Vrijstaande spelers vinden ging moeilijk, dus creëerde Mbappé de ruimte zelf. Bij één van zijn versnellingen werd hij onderuit gekegeld door Mazraoui en strafschop voor Frankrijk. Mbappé nam hem zelf, maar zag zijn flauwe inzet gepareerd worden door een sterk keepende Bounou. Of Frankrijk moest het doen met schoten vanuit de tweede lijn. Zoals die van linksback Digne die met een banaanschot op de lat trapte. Het enige wat Marokko hier kon tegenoverstellen was een flauwe vrije trap van Hakimi die ruim voorlangs was. In de tweede helft was het dan toch uiteindelijk raak voor Frankrijk en Mbappé. De spits van Real Madrid haalde uit met een prachtig gekromde trap en het leer verdween in de rechterkant van het doel. In de rol van aangever gaf Mbappé de bal enkele minuten later aan Dembele die de bal in de hoek schoof. De Franse storm ging even liggen, maar Marokko kon de Franse defensie nooit verontrusten. Dan deden de Fransen het maar zelf. Upamecano maaide half over de bal heen en de bal ging over doelman Maignan, maar ook over doel. De Fransen kwamen nog dicht bij de 3-0, maar Mateta zag zijn knappe dribbel op doelman Bounou verdwijnen na een slecht schot. Zo word je dus wereldkampioen. 

Spanje - België 2-1

België mag met opgeheven hoofd dit toernooi verlaten. Uiteraard was Spanje de betere ploeg, maar de Belgen hebben zich als een Rode Duivel in een wijwatervat verweerd en gevochten voor wat ze waard zijn: het eerste doelpunt tegen Spanje. Spanje wilde zoals gebruikelijk de bal monopoliseren, maar de verdediging van België was goed bij de pinken. Bovendien kreeg superster Lamine Yamal zijn hoogstpersoonlijke bodyguard mee in de vorm van Doku die Yamal als zijn schaduw volgde. Er waren de te verwachten schoten uit de tweede lijn zoals die van Nico Williams, maar Courtois pakte steeds uit met een goede parade. Na een half uur was het toch raak na een schot van Dani Olmo dat werd binnengewerkt door Fabian Ruiz. De mooiste aanval kwam echter van de Belgen. Na een mooi driehoekje legde Castagne de bal bij De Ketelaere die zijn derde doelpunt op dit wereldkampioenschap maakte. De onklopbare Unai Simon wordt na 650 minuten zonder doelpunt toch geklopt. In de tweede helft kreeg Spanje opnieuw de beste kansen. Morata kopte over en een schot van Oyarzabal werd geblokt. België was af en toe ook gevaarlijk met een inzet van De Bruyne die werd gered door Simon. In de 71ste minuut viel Courtois uit met een dijbeenblessure en reservekeeper Lammens mocht zijn eerste minuten van het toernooi maken. Meteen ook zijn laatste nadat hij ver in de tweede helft een schot loste dat snel werd binnengetikt door supersub Merino die vorige ronde ook al scoorde. Op de overwinning van Spanje valt weinig af te dingen, maar hier zat misschien meer in. Ook omdat België zonder Onana speelde (geblesseerd in de vorige wedstrijd), Tielemans die bij de opwarming geblesseerd afhaakte en Courtois die na zeventig minuten ook uitvalt. 

Noorwegen - Engeland 1-2 (na verlengingen)

In een gelijkopgaande strijd heeft Noorwegen het Engeland echt moeilijk gemaakt, maar het was de star power van Jude Bellingham die de Engelsen over de streep trok. De aanvaller van Real Madrid soleerde door de Noorse defensie aan het einde van de eerste helft en tikte het leer over de lijn om Engeland op 1-1 te zetten. De beste kansen waren echter voor de Noren in de eerste helft met een stevige kopbal van Haaland en een 1-op-2 situatie in het voordeel van Noorwegen waar Sørloth te lang talmde. Schjelderup opende de score voor Noorwegen met een mooie krulbal tegen de paal. In de tweede helft toonde Engeland zich sterker met meer balbezit, maar het was Noorwegen dat het dichtst bij een doelpunt kwam. Ajer kopte op de dwarsligger en een doelpunt van Heggem werd afgekeurd wegens een duwfout van Haaland. De Engelsen hadden evenveel doelpogingen als Noorwegen, maar dat leverde minder gevaar op. Engeland had echter wel het betere van het spel en dat werd in de verlengingen uiteindelijk toch beloond met een doelpunt van opnieuw Bellingham die een geloste bal van keeper Nyland onmiddellijk afstrafte. 

Argentinië - Zwitserland 3-1

Hoe doe je jezelf de duvel aan? Zwitserland gaf een masterclass hierin wanneer de wedstrijd op 1-1 stond en het betere van het spel had. In een bizar moment liet de Zwitserse aanvaller Embolo zich vallen met een schwalbe na een vermeende fout van Paredes. Geen slimme tactiek wanneer je al een gele kaart hebt. De scheidsrechter was onverbiddelijk en stuurde Embolo van het veld. Argentinië kwam op voorsprong na een kopbaldoelpunt van Mac Allister op hoekschop, maar daarna was er niks meer te beleven in de eerste helft. In de tweede helft trok Zwitserland het laken naar zich toe met enkele goede kansen, maar het was Ndoye die de 1-1 in de verste hoek schilderde na een knappe één-twee. Na de rode kaart verloren de Zwitsers hun elan en Argentinië kon niet beter. Verlengingen dus en daarin buitte de Argentijnen hun numerieke voordeel uit. Een heerlijk doelpunt van Alvarez richting winkelhaak lanceerde Argentinië richting halve finale. In de allerlaatste minuut rondde Martinez een counter af en stonden de overdreven 3-1 cijfers op het bord. Zwitserland verloor meer van zichzelf dan van Argentinië. 

Er zat meer in (maar ook veel minder)

Op het wereldkampioenschap heeft België niet voor een verrassing kunnen zorgen. België ging met nipte 2-1 cijfers onderuit tegen Europees kampioen Spanje. Hoewel de Spanjaarden - zoals verwacht - domineerden, speelden de Rode Duivels verrassend goed mee en ze hadden zelfs enkele goede kansen in huis om een tweede doelpunt te scoren. De Spaanse druk werd op het einde echter te groot en de late treffer van Merino was na zeventien doelpogingen eigenlijk een verdiend doelpunt. Daarmee behoort België tot de acht beste voetballanden van deze planeet en dat is een uitstekend resultaat voor - laat ons eerlijk zijn - een eerder gematigd getalenteerde kern. 

Het is wel een stormachtig WK geworden voor Garcia en de zijnen. De twee eerste wedstrijden tegen Egypte en Iran waren weinig hoopgevend. Integendeel. Tegen Egypte ondergingen de Belgen de wet van de sterkste, terwijl de ijzersterke verdediging van Iran niet ontwricht kon worden. Tegen Nieuw-Zeeland gingen de ballen wel vlot binnen en met een ruime 4-1 overwinning werd België toch nog groepswinnaar na twee gelijkspelen. Het is wellicht één van de minst tot de verbeelding sprekende prestaties als groepswinnaar op dit WK in een bovendien - op papier - gemakkelijke groep. Het zat de Rode Duivels ook niet mee wanneer ze Senegal lootten als één van de beste derdes. Senegal verloor weliswaar tegen Frankrijk en Noorwegen - op moment van schrijven beiden kwartfinalist - maar maakten hen het leven aardig zuur. 

De officieuze kampioen van Afrika deed dat ook een uur lang tegen België, maar in de 85ste minuut ontbond Lukaku zijn rode duivel en in een waanzinnig slot keerden de Belgen terug tot 2-2. Diep in de verleningen maakte Tielemans op strafschop de 3-2 in wat dé referentiematch van onze landgenoten mag genoemd worden. Het beruste allicht niet op toeval dat deze prestatie werd genoteerd zonder Doku en De Bruyne die een matig tot slecht toernooi achter de rug hebben. Van hen werd het meest verwacht, maar ze hebben het minst gebracht. Het zijn integendeel de zogenaamde mindere spelers die hebben uitgeblonken. Raskin die als een bezetene achter alles en iedereen rende en Vanaken die vista bracht wanneer dit er niet was. 

Dit duo mocht ook starten tegen de Verenigde Staten. De Amerikaanse gelegenheidsfans droomden van een wereldtitel, maar werden na een 4-1 pandoering terug met beide voetjes op de grond gezet. Eerder won België een vriendschappelijk duel met de VS met 5-2 op Amerikaanse bodem, maar op een toernooi gelden dikwijls andere conventies. Het staat in schril contrast met de twee eerste duels op dit wereldkampioenschap. Er werd dan ook met goede moed aan de wedstrijd tegen Spanje begonnen, maar het geluk zat niet mee voor de Belgen. Tielemans viel net voor het begin geblesseerd uit, Onana blesseerde zich al in de wedstrijd tegen de VS en Courtois werd vervangen na zeventig minuten met een een blessure aan het dijbeen. 

Er zat dus meer in. Maar minder ook. Was België uitgeschakeld door Senegal dan had geen enkele neutrale voetballiefhebber daar een traan voor gelaten. Senegal was dan ook 75% van de wedstrijd de betere ploeg. Maar niet op het einde, daar waar de prijzen worden uitgedeeld. Kwartfinale dus na het debacle van 2022. Opvallend, want vier jaar geleden was er nog sprake van een uitdovende golden generation, dit is een tussengeneratie. Uitlopers van de gouden generatie, spelers die in deze generatie nooit tot spelen zijn gekomen bij de nationale ploeg en vers nieuw bloed. Een potpourri die het dus ver heeft geschopt. Voor België is het de derde kwartfinale op vier WK's. Voor 2014 bereikte België welgeteld één keer de kwartfinale in haar geschiedenis. Het lijkt er dus niet op, maar we leven in een nog steeds gouden tijdperk voor het Belgische nationale elftal. 

Bondscoach Rudi Garcia weet nog niet wat hij gaat doen. Op het hoogtepunt stoppen of toch nog verder doen. Wat mij betreft, mag hij de eer aan zichzelf houden en zijn contract gewoon uitdoen. Het is zijn verdienste dat de Rode Duivels zo ver zijn geraakt, maar hij durfde niet aan heilige huisjes komen. Pas in de vierde wedstrijd was hij zo wanhopig dat hij wanpresteerders De Bruyne en Doku eruit haalden. Er moest namelijk een 0-2 achterstand goedgemaakt worden. En kijk, het werkte onverwacht. Deze prestatie is dus bovenal een teamprestatie. Maar de kapitein..., die maakte onderweg veel fouten en vergissingen. Vers bloed is daarom misschien niet slecht. 

Eveneens markant is hoeveel mensen speelminuten hebben gekregen. Maar liefst 22 spelers hebben minuten gemaakt van de kern van 26 spelers. Dat is een reusachtige hoeveelheid. Het illustreert de rusteloosheid van Garcia's selectiepolitiek. Steeds zoekende, zelfs wanneer het goed draait. Rond de zestigste minuut bracht hij Witsel in. Een speler die sinds jaar en dag een ceremoniële functie heeft bij de Rode Duivels wordt ingebracht wanneer het 1-1 staat tegen Spanje. Met alle respect voor Witsel, maar dit is niet de speler waarvan Spanje schrik heeft. Anderzijds siert het Garcia wel dat hij een vast systeem heeft met 4-2-1-2-1 en dat hij hier niet van afweek. Misschien hield hij er zelfs iets te religieus aan vast, want soms zou een ander spelsysteem meer baat hebben gehad dan andere spelers. Garcia heeft veel genoteerd op zijn notitieboekje, maar dit niet. 

Nu wacht het Europees Kampioenschap 2028 op ons. We weten dat er toekomst is na De Bruyne. Na Lukaku moet nog blijken. Hij was wél belangrijk voor deze ploeg. Gaat de niet opgeroepen Openda zijn rol kunnen overnemen. Of moeten we kijken naar een andere spits die niet was opgeroepen: Cuypers? De Ketelaere heeft met drie doelpunten bewezen dat hij kan scoren, maar hij zal nooit een targetspits zijn. Hopelijk zal een eventuele nieuwe bondscoach dit beseffen. 

De cijfers

Nu België uit het toernooi ligt, kan ik ook eens mijn licht schijnen op de individuele prestaties van de Belgische spelers. 

• Courtois: 7 - Had enkele cruciale reddingen in huis, maar speelde niet op zijn hoogste niveau
• Lammens: NVT - Keepte een klein half uur tegen Spanje, maar had boter op het hoofd bij de 2-1, sowieso geen gemakkelijke situatie
• Penders: NVT - Niet in actie gekomen
• Castagne: 6 - Pakte uit met enkele knappe assists later in het toernooi, maar bij het begin van het toernooi speelde hij vrij pover
• De Cuyper: 7 - Speelde niet altijd consistent, maar is één van de lichtpunten in de Belgische defensie door zijn aanvallende impulsen
• Mechele: 8 - Misschien wel de revelatie van het toernooi, speelde oerdegelijk en werd door mij - volledig onterecht - als niet goed genoeg beschouwd
• Ngoy: 6 - De vaste partner van Mechele herstelde zich goed na zijn rode kaart tegen Iran, maakte ook tegen Egypte een cruciale fout
• Theate: 5 - Had het niet gemakkelijk in zijn rol als centrale verdediger tegen Senegal, verhuisde daarna opnieuw naar de bank
• Seys: NVT - Kende een sterk half uur tegen Spanje, hier zit toekomstmuziek in
• Debast: NVT - Niet in actie gekomen
• Meunier: 4 - Speelde bij het begin van het toernooi, maar kon niet overtuigen en verhuisde logischerwijze terug naar de bank
• De Winter: NVT - Niet in actie gekomen
• De Bruyne: 4 - Viel door de mand als regelaar van dit elftal, te traag en te weinig creativiteit
• Onana: 5 - Kende een zwakke start tegen Egypte, maar kwam daarna sterk terug tegen Senegal en de VS, maar viel snel uit in die laatste wedstrijd
• Vanaken: 6 - Werd door de Vlaamse pers in het elftal geschreeuwd en was degelijk wanneer hij zijn werk deed, maar ook niet meer dan dat
• Tielemans: 6 - Dé speler die de Rode Duivels voorbij Senegal bracht en daarna tegen de VS een dijk van een wedstrijd speelde, de overige wedstrijden waren helaas bijzonder matig
• Raskin: 7 - Niet de speler waarvoor je naar het stadion komt, maar wel iemand die voor evenwicht in het team zorgt en het vuile werk opknapt op een bijzonder efficiënte manier
• Witsel: NVT - In zijn laatste minuten tegen Spanje was hij eerder anoniem
• Doku: 3 - De flop op dit WK, kon op geen enkele manier zijn status als absolute ster waarmaken
• De Ketelaere: 7 - Stelde teleur in de eerste wedstrijden als target spits (want dat is hij namelijk niet), maar bijzonder sterk tegen de VS en Spanje
• Lukaku: 7 - Misschien wel zijn beste WK ooit in een rol als supersub, brak de verdediging van de opponent meermaals open voor de Belgen op moeilijke momenten
• Trossard: 8 - Samen met Mechele de beste Belg op dit WK, was de ster die Doku en De Bruyne hadden moeten zijn
• Saelemakers: 5 - Was nuttig op bepaalde momenten zoals tegen Nieuw-Zeeland, maar bracht onvoldoende op de flank
• Moreira: NVT - Een nuttige invalbeurt tegen Senegal en deed de Afrikanen pijn, is iemand om in het oog te houden
• Pardo: NVT - Kende enkele korte invalbeurten, liet staaltjes van zijn talent zien, maar over het algemeen onvoldoende om hier een definitief oordeel over te vellen
• Lukébakio: 6 - Was telkens gevaarlijk wanneer hij inviel, is met zijn explosiviteit en traptechniek gevaarlijk als supersub
• 
  

        

De 1/8ste finales van het WK voetbal 2026

Nu de nieuwe ronde van de 1/16de finales voorbij is, belanden we terug op bekend terrein: de achtste finales. In deze fase wordt het kaf van het koren gescheiden. Landen die met een tikkeltje geluk zijn doorgestoten, wachten een zware opdracht. Landen die de vorige ronde hebben gedomineerd, moeten bevestigen. Er valt veel te winnen, maar nog meer te verliezen. En om niet te verliezen, wordt er soms ook eens een beroep gedaan op de groene tafel. Een tactiek die niet altijd werkt, zo blijkt achteraf

Canada - Marokko 0-3

Eén van de mindere affiches in de achtste finales werd een half doelpuntenfestijn voor Marokko, dat eigenlijk minder kansen had dan Canada, maar gewoon veel efficiënter bleek te zijn. Canada begon erg enthousiast, maar David talmde te lang bij de eerste grote Canadese kans. De Canadese aanval belegerde het doel van de Marokkaanse doelman Bono, maar kwam niet tot uitgespeelde kansen. Bij een ingestudeerde vrije trap vindt Marokko wel de weg naar het doel. Vanop rechts krijgt Ounahi de bal, die hij messcherp in de hoek mikt. De Marokkanen verdubbelen de voorsprong met een snelle counter en na een paar mooie passes belandt de bal opnieuw bij Ounahi, die opnieuw doel treft. Invaller Rahimi is erin gekomen nadat Saibari het veld geblesseerd moest verlaten en bedankt dat vertrouwen met een derde doelpunt vlak voor het einde. Een zware nederlaag voor Canada, dat voetballend tekortkwam tegen een volwassen spelend Marokko.

Paraguay - Frankrijk 0-1

Anti-voetbal noemde ik het spel van Paraguay bij de vorige ronde en hier hebben de Zuid-Amerikanen dit nogmaals bevestigd: drieste tackles met de voet vooruit, de Fransen jennen dat het een lieve lust is, spelers wegduwen en uitdagen. Scheidsrechter en VAR hadden een dagje vrijaf genomen en dus kregen de Paraguayanen geen kaarten. De Fransen wel: driemaal geel. Ondertussen werd er ook nog gepoogd om te voetballen. Uiteraard niet door Paraguay. Hun beste poging strandt op vijftien meter van het doel. De Haantjes hebben het in de eerste helft moeilijk met de dubbele verdedigingsgordel van Paraguay en pakken veelal uit met schoten uit de tweede lijn. Zonder veel resultaat. Wanneer Doué op wandel gaat in het strafschopgebied, wordt hij gehaakt door Gomez. De penalty werd feilloos omgezet door Mbappé, die zijn zevende doelpunt van het toernooi scoort, evenveel als Messi. Nee, met voetbal had dit nog maar weinig meer te maken.

Brazilië - Noorwegen 1-2

Brazilië had tot voor dit duel nog niet gewonnen van Noorwegen op een wereldkampioenschap en dat blijft voorlopig zo. Twee treffers van Haaland waren genoeg om Noorwegen de overwinning te schenken in deze beklijvende wedstrijd. Invaller Neymar maakte diep in de blessuretijd de aansluitingstreffer vanop de stip. Meteen de laatste wedstrijd van Neymar voor de Seleção. Noorwegen scoorde al na twee minuten uit een scherpe counter, maar het doelpunt werd terecht afgekeurd wegens buitenspel. Aan de overzijde miste Guimarães een strafschop. Het was Brazilië dat zich de dominante partij toonde, maar een kwieke Nyland keepte zich een weg naar de geschiedenisboeken en hield alles op slot. Af en toe pakte Noorwegen uit met gevaarlijke tegenaanvallen en daarbij kwam de dreiging vooral van Ødegaard, de motor op het Noorse middenveld. In de tweede helft werd de Braziliaanse invaller Endrick afgezonderd na een geweldige pas van Vinícius, maar Endrick verzuimde om te scoren. Haaland was een constante gesel voor de Braziliaanse defensie, die na tachtig minuten moegetergd was. Op een kopbaldoelpunt van Haaland hadden Marquinhos en co. geen verhaal en tien minuten later verschalkte de Man City-spits Brazilië opnieuw met een grondscherend schot. Het is van 1990 geleden dat Brazilië zo vroeg is uitgeschakeld op een WK.

Mexico - Engeland 2-3

Vijfentwintig dagen is het toernooi bezig sinds Mexico het wereldkampioenschap opende, maar hier stopt het voor de Mexicanen, die in een bijzonder onderhoudende wedstrijd het onderspit delfden tegen de discipelen van coach Tuchel. Mexico begon met een hoge intensiteit zoals we inmiddels gewoon zijn, maar in de Premier League halen ze ook dit niveau en het was zelfs Engeland dat zich het gevaarlijkst toonde. In het Bellingham-minuutje scoort de aanvaller van Real Madrid twee keer, in de 36e en 38e minuut. Telkens van rechts: één keer via het hoofd binnengekopt met een vallende duik en een andere keer met een simpele intikker. Mexico antwoordde door voorzetten te pompen in het Engelse strafschopgebied en Pickford moest enkele keren bij de pinken zijn met stevige schoten. Het harde schot van Quiñones was echter onhoudbaar. De tweede helft begon dramatisch voor de Engelsen nadat Quansah terecht een rode kaart kreeg voor een onbezonnen tackle met twee voeten vooruit. Toch konden ze de score uitdiepen tot 1-3 nadat Kane tegen de mat werd gewerkt met een tackle. Penalty, en de goalgetter van Bayern München zet die onberispelijk om. Diezelfde Kane wordt wat later de antiheld wanneer hij een (erg) lichte overtreding begaat in het Engelse strafschopgebied. Hij trapt tegen de voet van een Mexicaanse voetballer. Jiménez neemt het geschenkje met beide handen aan en brengt de score op 2-3. Daar blijft het bij voor Mexico en zo strandt het voor de achtste keer op rij in de achtste finales van de wereldbeker.

Portugal - Spanje 0-1

In een Iberische broederstrijd toonde Spanje zich het sterkste in een duel dat in de eerste helft gelijk opging. Vroeg in de wedstrijd kon Spanje al op voorsprong komen toen een vrijgespeelde Oyarzabal naast besloot. Een bedrijvige Cristiano Ronaldo stak zijn neus enkele keren aan het venster, maar kon nooit echt gevaarlijk zijn. Al was er een spectaculaire zweefduik van de Spaanse doelman Simón op een traag zwevende doelpoging. Mendes was nog het dichtst bij een doelpunt namens Portugal. Zijn inzet week af op Pedro Porro en hij zag de bal op de lat sterven. In de tweede helft trok Spanje meer het laken naar zich toe, maar had het moeite met de Portugese verdediging. Pas halfweg de tweede helft kon Spanje nog eens op het Portugese doel schieten. Aan de overzijde kwamen de Portugezen er helemaal niet aan te pas. Toch duurde het tot de blessuretijd om het verlossende doelpunt te scoren. Invaller Merino kwam alleen voor doel en faalde niet. Het einde van Cristiano Ronaldo op het wereldtoneel van het voetbal. Ook voor de Portugese bondscoach Roberto Martínez zit het erop. Hij verlengt zijn contract niet.

Verenigde Staten - België 1-4

Een mogelijke Trump Cup noemde ik dit toernooi nog en dit werd helaas werkelijkheid. De Amerikaanse spits Balogun kreeg een dieprode kaart in de wedstrijd tegen Bosnië en is volgens het eeuwenoude reglement dan automatisch geschorst voor de volgende wedstrijd. Maar kijk, één telefoontje van Trump naar Infantino later mag de spits vrolijk ronddartelen tegen de Belgen. Niet dat het veel geholpen heeft, want dit gaf België de beste motivatie ooit om de Verenigde Staten volledig af te maken. Dat gebeurde dan ook met ruime 1-4-cijfers. Belgisch bondscoach Garcia had eindelijk het licht gezien en liet de tegenvallende De Bruyne en Doku op de reservebank. De Belgen begonnen frank en vrij met een vroeg doelpunt van De Ketelaere, die eindelijk wist te scoren op dit WK. Na een ongelukkige val blesseerde Onana zich aan de knie en werd hij vervangen door Vanaken. Die miste zijn entree niet. Bij een Amerikaanse vrije trap van Tillman wijkt de bal af op Vanakens hoofd en is Courtois geklopt. Lang konden de Amerikanen niet genieten van deze cijfers, want diezelfde De Ketelaere rondde een voorzet van Trossard af. In de tweede helft konden de Amerikanen amper een vuist maken en scoorden de Rode Duivels nog twee keer. De uitgekomen Amerikaanse doelman Freese talmt te lang om de bal weg te trappen, De Ketelaere ontfutselt het leer en Vanaken mag zijn tweede doelpunt van de avond scoren. Deze keer wel in het correcte doel. Ver in de blessuretijd was het opnieuw klungelen bij de Amerikaanse verdediging. Een sterk opjagende Vanaken veroverde de bal op de Amerikaanse defensie, bediende vervolgens Lukaku en die knalde de oververdiende 1-4 op het bord. In deze Amerikaanse ploeg zat echt wel muziek, maar door het corrupte optreden van de FIFA ben ik blij dat ze er op zo'n smadelijke manier uitliggen.   

Zwitserland - Colombia 0-0 (Zwitserland wint na strafschoppen)

De meest kansarme wedstrijd van het toernooi tot dusver. Het zijn niet mijn woorden, maar de statistieken die spreken. Met een expected goal – eerlijk gezegd ben ik geen voorstander van deze statistiek, maar toch is die enorm populair – van 0,7 in de reguliere speeltijd viel er niet veel te beleven. Het gebruikelijke enthousiasme van de Colombianen werd gecompenseerd door de geoliede organisatie van de Zwitsers. In een tactisch schaakspel kregen de Zwitsers de beste kansen, maar veel creativiteit werd er niet getoond op de mat. Wel schoten uit de tweede lijn. In de tweede helft herstelde Colombia het evenwicht met als beste mogelijkheid Suárez, die na mistasten van Xhaka alleen voor doel kwam, maar hopeloos miste. In de verlengingen kwam de Colombiaanse verdediger Lucumí nog het dichtst bij een doelpunt na een doelpoging op de lat. Na honderdtwintig minuten stond het nog altijd 0-0 en strafschoppen moesten de winnaar aanduiden. Dat werd uiteindelijk Zwitserland, dat slechts één strafschop miste tegenover de twee van Colombia. Zo sluipt Zwitserland geruisloos de kwartfinale binnen.

Argentinië - Egypte 3-2

Egypte was goed op weg om een stunt van formaat te realiseren. Tot diep in de tweede helft stonden de Afrikanen met 0-2 voor, maar Argentinië won alsnog door in een dolle vijftien minuten nog drie keer te scoren. Jammer voor Egypte, waarbij de potjes op het einde overkookten en de scheidsrechter werd beticht van favoritisme. Het kon trouwens ook 0-3 zijn, want een doelpunt van Ziko na een messcherpe counter werd terecht afgekeurd na een overtreding. Maar het duurde wel achttien seconden voordat de fout werd gefloten. Een incidentrijke match dus, waarbij Egypte na vijftien minuten op voorsprong kwam na een doelpunt met het hoofd van Ibrahim. De Argentijnen kregen verscheidene kansen om gelijk te maken, met als ultieme poging een strafschop van Messi. De topschutter van dit WK miste echter voor de tweede keer. In de tweede helft bleven de Argentijnen komen, maar Egypte pakte uit met vlijmscherpe counters. Op zo'n tegenaanval gaf Salah een splijtende pass naar Ziko, die de bal onder de Argentijnse doelman Martínez schoof. Het klasseverschil werd uiteindelijk wel zichtbaar vanaf de 79e minuut. In een sensationele comeback scoorden Romero, Messi en Fernández in een doldwaze slotfase. Een verdiend resultaat, maar voor de Egyptenaren een bijzonder zure nederlaag. Eentje die ze wellicht aan zichzelf te wijten hebben.

Conclusie

Enkel de echt grote teams blijven nu over in deze fase van het toernooi en dat kleurt vooral Europees. Met Marokko en Argentinië zijn er slechts twee landen die niet afkomstig zijn uit Europa in de kwartfinale. Een beetje jammer misschien, want landen zoals Colombia en Mexico verdienen op basis van hun enthousiasme en intensiteit wel een plaatsje bij de laatste acht. Voor Marokko wacht er een stevige uitdaging tegen de gedoodverfde titelkandidaat Frankrijk. 

Argentinië krijgt een gemakkelijkere tegenstander op papier in de vorm van Zwitserland. De Zwitsers mogen echter niet onderschat worden, want tonen zich bijzonder consistent op dit wereldkampioenschap. In het Europese duel tussen Engeland en Noorwegen ontmoeten twee landen elkaar die er een gelijknamige voetbalcultuur op nahouden. Noorwegen voetbalt met Haaland als sterspits misschien wel Engelser dan de Engelsen zelf. Sowieso zal het voor geen van de twee een simpele wedstrijd worden. En tenslotte is er uiteraard België tegen Spanje. Een heruitgave van de wedstrijd op het WK 1986, toen ook in Mexico. 

Toen gingen de Belgen door na strafschoppen nadat de wedstrijd zelf op 0-0 eindigde. Voor dit scenario zou ik onmiddellijk tekenen. Het is wellicht één van de weinige scenario's waar België een kans maakt. Spanje heeft namelijk nog geen tegendoelpunt geslikt op dit toernooi. Spanje is dus zwaar favoriet en het wordt moeilijk. Maar in een wereld waar presidenten bellen naar de FIFA om de regels aan te passen, is veel mogelijk. 

De 1/16de finales van het WK voetbal 2026

In de groepsfase alleen al zijn er al meer wedstrijden gespeeld op dit WK dan op het vorige WK samen. De vraag is dus of de (neutrale) voetbalsupporter niet verzadigd raakt van zoveel voetbal op TV. We zijn namelijk al ruim drie weken ver en de zestiende finales zijn dan net bezig. We zitten nu echter in de uitdunningsronde met enkele opvallende resultaten. Een overzicht.

Zuid-Afrika - Canada 0-1

De Zuid-Afrikanen onder Hugo Broos werden ietwat verrassend tweede in poule A en mochten aan de slag tegen thuisland Canada, dat als favoriet startte in dit duel. Niet alleen omdat het thuisvoordeel had, maar simpelweg omdat het beter voetbal speelde in de groepsfase. Hoewel Zuid-Afrika meer balbezit had, waren de beste – en weinige – kansen toch voor de Canadezen. Net voor het einde van de eerste helft werd de kopbal van de Canadese speler Bombito van de lijn gekeerd. Verder hadden de Canadese spitsen opvallend veel moeite met de Zuid-Afrikaanse verdediging. De Bafana Bafana creëerden zelf amper kansen. Uiteindelijk was het Eustáquio die de ban brak in de 92ste minuut en Canada verdiend naar de achtste finales trapte.

Brazilië - Japan 2-1

Dat de favorieten het op dit wereldkampioenschap niet onder de markt hebben, werd ook in de tweede ronde pijnlijk duidelijk. Het kwaliteitsverschil tussen Brazilië en Japan werd al snel duidelijk, maar het was toch een tactisch uitgekookt Japan dat op voorsprong kwam. De Japanse voorsprong inspireerde de Brazilianen niet tot beter voetbal en zo kabbelde de wedstrijd naar een 0-1-voorsprong voor de Japanners. In de tweede helft volgde de ene Braziliaanse aanvalsgolf na de andere. De Braziliaanse aanvoerder Casemiro kopte de gelijkmaker tegen de touwen, terwijl diep in de blessuretijd invaller Martinelli de bal voorbij de Japanse doelman Suzuki krulde. Een overwinning die bloed, zweet en tranen kostte. Tegen Noorwegen zal het toch anders moeten.

Duitsland - Paraguay 1-1 (Paraguay wint na strafschoppen)

Negatief voetbal, zo omschrijf ik het spel dat Paraguay speelt op dit WK. Het is een verdedigende egelstelling waarin de filosofie bestaat uit anti-voetbal en met tien man voor doel bivakkeren. Toch lijkt het te werken, want Paraguay staat zowaar in de achtste finales. De Duitsers waren nochtans veel beter dan Paraguay, maar het waren de Zuid-Amerikanen die op voorsprong kwamen na een spaarzame aanval waarbij Enciso een bal in doel kopte. Vroeg in de tweede helft zette Havertz de bordjes gelijk voor de Duitsers, maar met weinig flitsend voetbal konden de Duitsers de stugge Paraguayaanse verdediging niet ontmantelen. Na honderdtwintig minuten kwam het tot strafschoppen, waarbij de Duitsers faalden vanop de stip. Na de uitschakeling in de groepsronde in 2018 en 2022 opnieuw een grote teleurstelling voor onze oosterburen.

Nederland - Marokko 1-1 (Marokko wint na strafschoppen)

Een tweede, kleinere verrassing is de uitschakeling van Nederland door Marokko. Nederland maakte indruk in de groepsfase, maar de Nederlandse bondscoach Koeman koos voor een superverdedigende 5-3-2 nadat zijn ploeg op voorsprong kwam dankzij Cody Gakpo. Een bijzonder emotioneel moment aangezien Gakpo zijn ongeboren zoontje verloor. Daarna was het al Marokko dat de klok sloeg en de cijfers spreken voor zich: vijf kansen op doel, vier naast doel en zeventig procent balbezit. Het overkomt Nederland zelden. Diop kopte in de 92ste minuut de verdiende gelijkmaker tegen de netten en zo gingen beide landen naar een strafschoppenreeks. Geen goed nieuws voor de Nederlanders, die een penaltynachtmerrie hebben. Dat werd duidelijk in de reeks, want het was een geklungel van jewelste. Uiteindelijk toonde Saibari zich de koelbloedigste van allemaal en trapte hij Nederland uit het toernooi.

Ivoorkust - Noorwegen 1-2

Ik voorspelde een ontmoeting van twee totaal verschillende voetbalculturen en dat is toch wel zo gebleken. Het goed georganiseerde Noorwegen moest het alweer van Haaland hebben, die in de 86ste minuut zijn vijfde treffer van het toernooi maakte. Noorwegen was al vroeg in de wedstrijd op voorsprong gekomen na een heerlijke plaatsbal van Nusa in de verste hoek. De Ivorianen toonden zich de evenknie en de Noren hadden moeite met het beweeglijke spel van de Afrikanen. Toen invaller Diallo de 1-1 in het net schilderde, was dit dan ook dubbel en dik verdiend. Maar net zoals tegen Senegal rechtten de Noren hun schouders en was een duw op het gaspedaal voldoende om de West-Afrikanen naar huis te sturen. Efficiëntie heet dat. 

Frankrijk - Zweden 3-0

Het werd opnieuw de grote Mbappé-show. Voor zijn eerste doelpunt had Kylian Mbappé al één keer gescoord na (heel erg nipt) buitenspel en eindigde een trap onbegrijpelijk op de paal. Daarna zag ook Olise een heerlijke omhaal op de paal eindigen. Vlak voor het affluiten van de eerste helft scoorde Mbappé dan toch de oververdiende openingstreffer. Zweden kon af en toe uitpakken met een uitbraak, maar de twee spitsen Isak en Gyökeres konden amper kansen afdwingen. In de tweede helft ging Frankrijk op zijn elan verder en scoorde het nog twee keer via Barcola en Mbappé, die nu zes doelpunten heeft gemaakt en twee assists heeft gegeven. Mooie cijfers na vier wedstrijden op dit WK. Frankrijk bevestigt na deze wedstrijd opnieuw dat het de te kloppen ploeg is op dit WK. Een stug Paraguay zal een goede test zijn in de volgende ronde om te zien hoe sterk dit Frankrijk effectief is.

Mexico - Ecuador 2-0

Over Mexico wordt relatief weinig geschreven op dit WK, maar in het Amerikaanse onderonsje met Ecuador boekte Mexico opnieuw een vlotte overwinning. In de eerste helft overrompelde het Ecuador, dat in de groepsfase nochtans de maat nam van Duitsland. Mexico startte intens en zag dat in de 22ste minuut beloond worden met een doelpunt van Quiñones. De tegenreactie van Ecuador bleef uit en het was integendeel Mexico dat maar bleef komen. Amper negen minuten later trapte veteraan Jiménez de 2-0 in het Ecuadoriaanse doel. In de tweede helft probeerde Ecuador te komen, maar de Mexicaanse verdediging gaf geen krimp. Zelf kon Mexico teren op de 2-0-voorsprong en zo bloedde de tweede helft dood, totdat Estupiñán van Ecuador rood kreeg na het beledigen van zijn tegenstander. Het zal een goede ploeg zijn die dit Mexico wil stoppen.

Engeland - Congo 2-1

Dit is het toernooi van de grote spitsen, want ook Harry Kane heeft inmiddels vijf doelpunten op zijn conto staan. Tegen Congo boog hij een 0-1-achterstand hoogstpersoonlijk om met twee doelpunten. Nochtans hadden de Three Lions het niet gemakkelijk met Congo, dat onverwacht op voorsprong kwam na zes minuten. Na het doelpunt van Cipenga beperkte Congo zich niet tot verdedigen en kreeg het zelfs nog enkele (halve) kansen. Uiteraard waren de Engelsen beter, maar in de eerste helft beten ze hun tanden stuk op de Congolese verdediging. Toen was het echter money time voor Kane, die met een kopbaldoelpunt en een droge knal de achterstand omzette in een voorsprong. De wereld gunde de Congolezen een overwinning, maar de zakelijke overwinning van Engeland is algemeen beschouwd toch wel verdiend.

België - Senegal 3-2

De prijs van comeback van het toernooi gaat voorlopig naar België. Na vijftig minuten stond België terecht 0-2 achter. De Belgen speelden traag, tikten de bal meer naar achteren dan naar voren, zetten geen pressing en misten creativiteit. Dingen waar Senegal absoluut geen last van had, getuige een eerste bal op de paal na een kwartier. Na een wissel van De Bruyne en Doku ging het plots beter. Al was er eerst een schermutseling tussen Trossard en Tielemans na miscommunicatie. België had in vijf doldwaze minuten genoeg om gelijk te maken. Lukaku tikte de 1-2 binnen en een paar minuten later was het uitgerekend Tielemans die de 2-2 binnenkopte op voorzet van Trossard. In de verlengingen kreeg België een (lichte) penalty die feilloos werd omgezet door Tielemans. De neutrale voetbalsupporter wordt tekortgedaan door de eliminatie van dit Senegal, maar dat zal de Belgen een zorg zijn.

Verenigde Staten - Bosnië en Herzegovina 2-0

Ik noemde de Verenigde Staten de ploeg die me het meest aangenaam verraste, maar in deze wedstrijd tegen Bosnië was daar niet veel van te merken. De Amerikanen zegevierden met logische 2-0-cijfers, maar het frisse voetbal van bij het begin van het toernooi was ver te zoeken. Het achttienjarige Bosnische talent Alajbegović toonde zich twee keer gevaarlijk, maar de Amerikaanse defensie was bij de les. De Bosnische verdediging was dat niet en Balogun opende de score met een grondscherend schot. Diezelfde Balogun kreeg in de tweede helft een verdiende rode kaart na een gemene trap op de hiel van Muharemović. Verder dan enkele schoten uit de tweede lijn kwamen de Bosniërs niet en het was integendeel de Verenigde Staten die een tweede keer scoorden. Tilman borstelde een bal uit een vrije trap in de rechterbovenhoek. De niet eens onhoudbare bal werd in doel gebokst door doelman Vasilj. En zo wacht België als volgende tegenstander in de achtste finales. Een haalbare kaart, denken de Amerikanen. De Belgen ook.

 

Spanje - Oostenrijk 3-0

Potentiële kampioenen groeien in een toernooi en dat mag zeker van Spanje gezegd worden. Op de eerste speeldag was het nog een beetje de schlemiel van het gezelschap na een doelpuntloos gelijkspel tegen Kaapverdië, maar inmiddels vinden de Spanjaarden vlot de weg naar het doel. Met Oostenrijk werden korte metten gemaakt in de vorm van een eenvoudige 3-0-overwinning, wat misschien nog te weinig was gezien het spelbeeld. Spanje dicteerde van de allereerste tot de allerlaatste minuut het spel en was met geniepige doorsteekpasses een verschrikking voor de Oostenrijkse verdediging. Oyarzabal werd twee keer goed aangespeeld en hij bedankte met twee doelpunten. Vier doelpunten heeft hij al gescoord, een mooie prestatie voor een spits die niet geldt als een goalgetter. Tussendoor plaatste Pedro Porro zijn hoofd tegen een loepzuiver gegeven bal om de 2-0 binnen te koppen. De sterkte van dit Spanje is dat het niet afhankelijk is van de grillen van één speler. Integendeel, aanstormend supertalent Lamine Yamal is ook deze match weer een van de minderen bij Spanje. Qua teamcohesie is dit misschien wel de beste prestatie van het toernooi.

Portugal - Kroatië 2-1

Ook in deze wedstrijd liepen de emoties hoog op. Kroatië scoorde in zowaar de 103de minuut de 2-2, maar de VAR beoordeelde dat doelpuntenmaker Gvardiol buitenspel stond. Nochtans werd de bal het laatst aangeraakt door een Portugese speler, waardoor er reglementair geen sprake kan zijn van buitenspel. De Kroaten gaan er nog veel over praten. Nochtans is de overwinning van Portugal verdiend, omdat het vooral in de eerste helft de enige ploeg was die aan voetballen toekwam. Een buitenspeldoelpunt van Cristiano Ronaldo werd terecht afgekeurd en zo gingen de twee ploegen met een brilscore rusten. In de tweede helft bracht Perišić de Kroaten snel op voorsprong, maar de onvermijdelijke Cristiano Ronaldo zette wat later een penalty om toen een Portugese speler werd neergetrokken in het strafschopgebied bij een hoekschop. Ondertussen raakten zowel Portugal (Leão) als Kroatië (Vlašić) het doelhout. Invaller Ramos bezorgde Portugal met een kopbaldoelpunt in de 94ste minuut de kwalificatie. In de volgende ronde mag het nu tegen Spanje aantreden. Voor Modrić zit zijn loopbaan bij het Kroatische elftal er na maar liefst 202 interlands op.

Zwitserland - Algerije 2-0

Zwitserland toonde bij momenten erg knap combinatiespel op de mat en zag dat al na tien minuten beloond worden met het eerste doelpunt. Het twintigjarige talent Manzambi soleerde door de verdediging van Algerije na een aantal onnavolgbare slangenbewegingen en legde de bal panklaar voor Embolo. Algerije was in de eerste helft voetballend de evenknie van Zwitserland, maar kon geen kansen creëren in het Zwitserse strafschopgebied. De Zwitsers konden dat wel en dan was het de logica zelve toen Ndoye de 2-0 scoorde na wel erg pover uitverdedigen van de Algerijnen. In een onderhoudende tweede helft kwamen de Zwitsers nog dicht bij de 3-0. Vooral Manzambi was een constante gesel voor Algerije. Maar slecht afwerken en een bal die voor de lijn werd gekeerd, voorkwamen een derde doelpunt. Misschien wel terecht, want zo slecht speelden de Algerijnen ook weer niet.

Argentinië - Kaapverdië 3-2

Na Spanje heeft Kaapverdië ook het leven van de Argentijnen knap lastig gemaakt. Na negentig minuten stond het 1-1 en in de verlengingen werd er nog maar liefst drie keer gescoord. Een kopbal van de Argentijn Romero bevrijdde Argentinië in de 110de minuut van de 2-2. Argentinië had nochtans voldoende kansen, maar slechts één werd er benut nadat Messi een lange bal op bijna goddelijke wijze controleerde en in de bovenhoek puntfte. Messi kreeg nog kansen met een goed genomen vrije trap en opnieuw een solo naar doel, maar bleef steken op zeven doelpunten op dit WK. Een zeldzame aanval aan de overkant was wel raak nadat Duarte de bal voorbij alles en iedereen in het Argentijnse doel schoof. In de verlengingen deponeerde Lisandro Martínez een bal in de bovenhoek op een hoekschop. Toen was het tijd voor Cabral om te schitteren, want hij scoorde misschien wel het mooiste doelpunt op dit wereldkampioenschap: een heerlijke krul vanuit de linkerhoek die overhoeks in de winkelhaak verdween. Maar uiteindelijk is het toch Argentinië dat aan het langste eind trekt.

Australië - Egypte 1-1 (Egypte wint na strafschoppen)

Op papier was dit een wedstrijd tussen twee mindere voetbalgoden en dat bleek ook in de realiteit. Het werd een wedstrijd waarin de spanning te snijden was, maar veel kansen waren er niet te noteren. Dat beide doelpunten uit standaardsituaties vielen, berust dus niet op toeval. Egypte scoorde als eerste ploeg. Na een ietwat lullig uitgevoerde vrije trap belandde de bal bij Hafez, die de bal op het hoofd van Ashour schilderde: 0-1. Een vrije trap van Australië werd ongelukkig in eigen doel verlengd door de Egyptenaar Hany. Egypte drong nog aan, maar kon geen kansen meer omzetten. In de verlengingen gebeurde er ook weinig tot de 119de minuut. Dan bracht de Australische bondscoach keeper Matthew Ryan in met het oog op de nakende strafschoppen. Het mocht echter niet baten. Ryan stopte geen enkele strafschop, terwijl Australië twee penalty's miste. Het tweede Afrikaanse land dat doorgaat naar de achtste finales en net als Marokko had het daarbij strafschoppen nodig.  

Colombia - Ghana 1-0

Het verschil in klasse was op het veld goed merkbaar. Colombia dwong de ene goede kans af na de andere, terwijl Ghana amper kansen afdwong. Het eerste schot van de wedstrijd was voor Ghana, maar daarna was het Colombia dat de klok sloeg. Na veertien minuten gaf Suárez een ideale voorzet aan Arias, die met de binnenkant van de voet de openingstreffer maakte. Daarna kreeg Colombia nog enkele goede kansen, maar helaas voor Luis Díaz werd zijn doelpunt afgekeurd wegens buitenspel. Het is opnieuw een van de vele afgekeurde doelpunten op dit WK waar uitvoerig over gedebatteerd kan worden of de afkeuring terecht was of niet. De zuinige Colombiaanse overwinning weerspiegelt niet het overwicht op het veld. Op dit WK is Colombia tot dusver misschien wel de best voetballende Zuid-Amerikaanse ploeg en dat is toch wel een beetje onverwacht.

Conclusie

Zijn deze zestiende finales nu een meerwaarde of niet? Soms wel, soms niet. Er waren mooie wedstrijden te zien, maar ook wedstrijden waarvan ik me afvraag of dit nu echt het niveau is van een knock-outfase op een wereldkampioenschap. De grote winnaar is het commerciële belang van de FIFA, want deze wedstrijden hebben heel wat kijkers (en miljoenen aan inkomsten) gelokt. Opvallend is dat de drie organiserende landen doorgaan. Ook opvallend – maar helaas in negatieve zin – is dat van de tien Afrikaanse landen er slechts twee doorgaan. Het talentvolle Afrika ziet zijn opmars dus gestuit in deze ronde. De Europese en Zuid-Amerikaanse ploegen zijn naar goede gewoonte goed vertegenwoordigd, met respectievelijk zeven en vier gekwalificeerde landen. Laat het échte WK nu maar beginnen!