Dag 4 - De verborgen parel
Elke reis heeft wel een verborgen parel waar je ogenblikkelijk verliefd wordt op een locatie en bij mij is dat ongetwijfeld het pittoreske Kazan geworden. Kazan is de hoofdplaats van Tatarstan wat eigenlijk een (soort van) deelrepubliek is van Rusland en een verregaande vorm van autonomie kent. De Tataren zijn verre afstammelingen van de Mongoolse Gouden Horde die Rusland in de 13de tot 15de eeuw overheersten en zijn voornamelijk islamitisch. Kazan kenmerkt zich echter als een seculiere stad en dat werd meteen duidelijk bij de wandeling die we 's ochtends deden met de lokale gids. Net zoals Moskou heeft Kazan een eigen kremlin dat uiteraard wel wat kleiner is. Op deze site zie je een orthodoxe kerk die net zoals de toren van Pisa scheef staat. Er is eveneens een prachtige moskee die er zowel buiten als binnen fantastisch uitziet!
Het voordeel van Kazan is dat het centrum vrij klein is waardoor bezienswaardigheden op korte wandelafstand van elkaar verwijderd zijn. Na het bezoek aan het kremlin van Kazan trok ik er zelf op uit en genoot ik van de rust aan de oevers aan de Karma-rivier waar een ijverige zon voor een topdag zorgde. Dit was voor mij een relaxmoment waar ik oprecht van kon genieten. Daarna trok ik op een erg rustig tempo terug naar het hotel waar ik door de winkelstraat slenterde en halt hield bij een kleine brassband dat voor een leuk muzikaal intermezzo zorgde die dag.
Dag 5 - Poort naar Azië
Voor de tweede keer op rij namen we de nachttrein om deze keer 's ochtends in het Aziatische gedeelte van Rusland aan te komen. Jekatarinaburg is namelijk een stad die gelegen is aan de rand van het Europese en Aziatische gedeelte van Rusland. De stad is drukker en kosmopolitischer dan Kazan, maar daardoor ook chaotischer en minder charmant. De rit naar Jekatarinaburg duurde wel een tijdje waardoor ik dag vijf voornamelijk doorbracht in de trein.
Bij de aankomst 's avonds had ik echter wel genoeg energie over om een eerste verkenningstochtje door de stad te wagen. De meeste bezienswaardigheden van de stad zijn her en der door elkaar verspreid waardoor er een even simpele als ingenieuze oplossing is uitgedokterd om toeristen wegwijs te maken. Door de stad lopen namelijk verschillende lijnen die alle bezienswaardigheden met elkaar verbinden. Voor de gewone bezienswaardigheden is dat een rode lijn die ongeveer acht kilometer lang is als je die helemaal uitwandelt. Helaas voor mij startte ik aan een oninteressant stukje zoals een nietszeggend silhouet van de Beatles waardoor ik maar een pover beeld van Jekatarinaburg had die dag.
Dag 6 - Rustende Romanovs
Gelukkig blijkt op deze dag dat Jekatarinaburg toch een stuk mooier is dan ik aanvankelijk dacht. Mijn startpunt van dag vijf was het hotel dat eigenlijk op een slechte plaats is gelegen om aan de rode lijn te beginnen. Als ik de route verder volg, ontvouwt er zich een stad die zich steeds meer van zijn charmantste kant laat zien. Mijn eerste grootste bezienswaardigheid van deze dag is de finale rustplaats van de Romanovs. Dit is de laatste dynastie van de tsaren en de gehele familie werd in 1917 omgebracht bij de communistische revolutie. Dit gebeurde dus in Jekatarinaburg en hier werd later een kerk gebouwd die ik eveneens heb bezocht. Het warme weer en de kleurrijke bloemen rond de kerk doen niet vermoeden dat een eeuw geleden hier een wereldschokkend evenement heeft plaatsgevonden. Enkel een weinig opvallend plakbord met een portret van de Romanovs doet nog herinneren aan dit belangrijke wapenfeit.
In de namiddag zet ik de wandeling verder op een slakkengangetje en zie ik steeds meer pittoreske plekjes zoals de oevers van Iset waar ook een ontzettend prachtig operahuis staat dat getooid is in prachtige pastelkleuren. Er zijn natuurlijk ook de usual suspects zoals een winkelstraat, maar omdat Jekatarinaburg een stuk groter is dan Kazan vind ik het hier helaas minder gezellig. De stad beschikt echter wel over grote wolkenkrabbers en één ervan heb ik bezocht waardoor je een prachtig zicht hebt over de gehele stad. Het is geen Empire State Building 's nachts, maar levert wel enkele mooie plaatjes op voor mijn digitaal fotoboek. 's Avonds vertrekt de trein voor het meest vermoeiende gedeelte van de reis: een kleine survivaltocht van drie dagen naar Irkoetsk.
